Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/9130 K.2023/9221

Sanık hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2021 tarih ve 7-2016/345911 sayılı iade yazısı ile, 7242 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle lehe değerlendirme yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmesi sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu,

karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli ve 2015/1127 Esas, 2016/334 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesi, 54 üncü maddesi gereği erteli 10 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve kaçak telefonların müsaderesine karar verilmiştir.

2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2021 tarih ve 7-2016/345911 sayılı yazıları ile dosyanın 15.04.2020 tarih ve 2020/31100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde yapılan değişiklikler uyarınca yeniden değerlendirme yapılması için mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

3.İade sonrası mahkemenin 09.12.2021 tarihli kararıyla sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve yirmiikinci (10.12.2022 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının "yirmiüçüncü" fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek) fıkraları, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi,

5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği hapis cezasından çevrili 2.000,00 TL adlî para cezası ve doğrudan verilen 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve kaçak telefonların müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi, hakkında beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağına göre, 20.11.2015 tarihinde durumundan şüphelenilerek sanığın elindeki kargoda Nevşehir Sulh Ceza Mahkemesinin 2015/1615 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden yapılan aramada kayıt dışı 18 adet cep telefonu ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın aşamalardaki savunmasından özetle, telefon alım satımı yaptığını ve ele geçirilen telefonları Mersin'den aldığını, kaçak olduklarını bilmediğini ve satmak amacıyla aldığını beyan ettiği görülmüştür.

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası ve Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu tarafından düzenlenen rapor dosya arasında bulunmaktadır.

4.Ele geçen 18 adet cep telefona yönelik alınan kaçak eşyaya mahsus tespit varakasına göre belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2021 tarihli ve 2021/241 Esas, 2021/1198 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın elindeki kargoda yapılan aramada 18 adet kaçak olduğu tespit edilen cep telefonu ele geçirilen olayda, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak; Netice cezanın adlî para cezası olması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun 53 üncü maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2021 tarihli ve 2021/241 Esas, 2021/1198 Karar sayılı kararında sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm 8 numaralı hak yoksunluklarına ilişkin bendin hükümden çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,