Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/9135 K.2025/9569

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. Sanık Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmünün Temyiz İstemi Yönünden

Tebliğnamede belirtilen görüş yönünden; Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 23.06.2020 tarihli bozma ilamı sonrasında esas mahkemesinde savunması alınan sanığa, suça konu eşyaların gümrüklenmiş değerlerinin iki katı tutarını ödemesi halinde 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2. maddesi uyarınca indirim uygulanacağının ihtar edildiği, ilgili kanun maddesi gösterilerek ödenmesi gereken miktarın bildirildiği ve indirim oranı belirtilmediğinden de sanığın yanıltılmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1. Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,

2. Suça konu eşyanın tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde imha edilmemiş olması halinde müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği,

1. Hükmün adlî para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bendinde yer alan "24 eşit taksit ile tahsiline" ibaresinden önce gelmek üzere "birer ay ara ile" ibaresinin eklenmesi,

2. Hükmün eşya müsaderesine ilişkin (7) numaralı bendinde yer alan "imha edilmemiş olması halinde" ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II. Suçta Kullanılan Nakil Aracına Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Güvenlik tedbiri niteliğinde olan dava konusu nakil aracının müsaderesi ya da iadesine ilişkin hususlarda kazanılmış haktan bahsedilemeyeceği cihetle, suçta kullanılan nakil aracının kayden maliki ...'un mahkemece alınan beyanında, aracını damadı ...'in kiralamak suretiyle çalıştırdığını beyan ettiği, sanığın aracı ne şekilde temin ettiğini açıklayamadığı olayda; dava konusu eşyanın değeri nazara alındığında nakil aracının müsaderesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/3. maddesi uyarınca işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğurmayacağı gibi hakkaniyete de aykırılık oluşturmayacağı gözetilerek,

nakil aracının kayden maliki ...'un beyanında adı geçen Uğur Karşıer'in dinlenilmesi ve aracın iyiniyetli üçüncü kişiye ait olup olmadığı belirlendikten sonra müsaderesine ya da iadesine karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile nakil aracı hakkında yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.