Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/9289 K.2025/1116

Sanığın temyiz isteği yönünden; usulüne uygun olarak tefhim edilen hükmü,sanığın kanuni süresinden sonra temyiz ettiği anlaşılmıştır.

Katılan vekilinin temyiz isteği yönünden;sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Sanığa, 02.02.2023 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen hükmü, kanuni süresinden sonra 13.02.2023 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Açıklanan nedenlerle yasal süresinden sonra hükmü temyiz eden sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II.Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında kazanılmış hakka konu olan cezanın 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası olduğu ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hususu dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.