Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/9486 K.2025/16283

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Suçta kullanılan nakil araçları hakkında iddianame ile müsadere talep edilmediği ve Mahkemece bu hususta da hüküm kurulmadığı anlaşılmakla katılan vekilinin nakil araçlarıyla sınırlı temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır.

Olayın oluş biçimi, sanıkların aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 61. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurlarının dikkate alınması gerekmekte olup dosya kapsamına göre sanıkların cezalarında benzer olaylarla karşılaştırıldığında hakça oranda teşdit uygulanması gerekirken,

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18-son maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5. maddesi gereğince temel cezanın belirlenmesi sırasında Kanun'daki yasal sınırların da üzerinde ceza tayin edilmesi, Kabule göre ise.

1.7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinde yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinin son cümlesinin "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" hükmünü içermesi karşısında, soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda usulüne uygun ihtarat yapılmayan sanıklara,

suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödedikleri takdirde cezalarında yapılacak indirim oranının "1/2" olacağının bildirilmesi gerekirken, "1/3" oranında indirim yapılacağı bildirilmek suretiyle sanıkların yanıltılması, 2.Sanıklar hakkında tayin edilen adlî para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,

3.5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10 . maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik ve Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4.Suça konu kaçak sigaraların 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesine, suçta kullanılan ekmek tahtalarının ise aynı Kanun'un 54/1. maddesine göre müsaderesine karar verilmesi gerekirken Kanun maddesinin ilgili fıkraları gösterilmeksizin, 5237 sayılı Kanun'un 54. maddesi gereğince müsadere kararı verilmesi, 5.Katılan lehine hükmedilen vekâlet ücretinin sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde "sanıktan" alınmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.