Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/1392 K.2024/2416

Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.02.2024 taihli ve 7 - 2022/47452 sayılı itirazı; "....Hüküm mahkemesi olan İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/55-Ceza Dava Dosyası, 2022/72 Karar nolu 05.01.2024 tarihli Başkan 95255, Katip 99608 e-imzalı yazısından anlaşıldığı üzere yüksek Yargıtay

7. Ceza Dairesinin 07.12.2023 karar tarihli ilamına konu dosyayı incelerken dosyaya ait bir karton dosya ve bir klasörün sehven mahallinde kalması nedeniyle temyiz incelemesine konu edilemediğine, eksik evrak ile temyiz incelemesinin tamamlanmasının hukuka aykırılık oluşturduğuna, yüksek dairenin ilamının kaldırılarak temyiz incelemesinin eksik evrak da dahil edilmek suretiyle tamamlanması gerektiğine, açıklanan nedenlerle Yüksek Daire kararına karşı sanık lehine 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi uyarınca itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulduğuna ve itirazın kabulü ile, Yargıtay

7. Ceza Dairesinin 07.12.2023 tarihli ve 2022/8440 Esas 2023/10953 Karar sayılı kararının kaldırılması, İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2022 tarihli ve 2021/55 Esas 2022/72 Karar sayılı sanık ... hakkında 5411 sayılı Bankacılık kanununa muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmünün onanması... " talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sehven mahallinde kalan bir karton dosya ve bir klasörün İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.01.2024 tarihli yazısı ile dairemize gönderildiği anlaşılmakla. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılarak, eksik evrak da dahil edilmek suretiyle yapılan incelemede. A.

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Kararın katılan vekilinin yokluğunda verildiği, gerekçeli kararın katılan vekiline 27.02.2022 tarihinde tebliğ edildiği, katılan vekili tarafından bir haftalık yasal süresinden sonra 08.03.2022 tarihinde sunulan temyiz dilekçesinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden 1.İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2022 tarihli ve 2021/55 Esas, 2022/72 sayılı kararında; olay tutanağı, sanık savunmaları, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 27.01.2021 tarihli ve 2020/5739 Esas, 2021/932 Karar sayılı bozma ilâmı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın zincirleme biçimde nitelikli zimmet suçunu işlediğinin kabulü ile mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 07.12.2023 tarihli ve 2022/8440 Esas, 2023/10953 Karar sayılı ilâmının KALDIRILMASINA, 3.Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle İzmir

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2022 tarihli ve 2021/55 Esas, 2022/72 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname 'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 4.Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle İzmir