Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/2279 K.2025/15128

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.Suç tarihinde yürürlükte olan 6545, 72 42... sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18-son yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5, 3/10, 3/ 23... /2. maddeleri gereğince sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, Mahkemece yazılı şekilde 6545 sayılı Kanun ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/10, 3/ 22... /2. maddeleri gereğince sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

2.Sanığın cezalandırılmasına ilişkin temel ceza belirlenirken adlî para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Ele geçen kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının 6.655,04 TL olmasına rağmen sanığın 6.560,00 TL ödeme yaptığı, ancak aradaki farkın da ödenmesi gerektiği gözetilmeden Mahkemece sanık hakkında etkin pişmanlık indiriminin uygulanmasına karar verilmesi ve kanun maddesinin 5607 sayılı Kanun'un 5/2-a. maddesi yerine 7042 sayılı yasanın 62/2. maddesi olarak gösterilmesi,

4.Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/3. maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin alt sınırının 1 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.