Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/2625 K.2025/13197

7. Ceza Dairesi 2024/2625 E. , 2025/13197 K. "İçtihat Metni" HÂKİMLİĞİ : Mersin 3. Sulh Ceza Hâkimliği SAYISI : 2023/2224 Değişik iş İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddi KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURA : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanun’a aykırılık eyleminden dolayı ...

İnşaat Nakliyat Petrol Ürünleri Otomotiv Gıda İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 26.09.2022 tarihli ve 2022/2153 idarî yaptırım defter, 2022/2011 sayılı kararı ile uygulanan 13.378,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun süre yönünden reddine dair Mersin 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04.04.2023 tarihli ve 2023/2001 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın Mersin 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11.04.2023 tarihli ve 2023/2224 değişik iş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 11.03.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.04.2024 tarihli ve KYB-2024/31010 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının,01.04.2024 tarihli ve KYB-2024/31010 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“...Dosya kapsamına göre, bahse konu idarî yaptırım kararının kabahatlinin adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi gereğince 05/12/2012 tarihinde tebliğ edilmesini takiben, kabahatli vekili tarafından yapılan bşvurunun süresinde yapılmadığı cihetle reddine karar verildiği anlaşılmış ise de, 7201 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yer alan, '' (1) Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartiyle her yerde tebligat yapılması caizdir.

(2) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." şeklindeki düzenleme ile anılan Kanun'un 35. maddesinde yer alan, "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur.

Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. (Değişik fıkra: 11/01/2011-6099 S.K./9.mad.) Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.

(Değişik fıkra: 19/03/2003 - 4829 S.K./11. md.) Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır..." şeklindeki düzenlemeler uyarınca öncelikle sanığın bilinen en son adresine tebligatın çıkarılması, önceki adresine tebliğ yapılamaz ise bu defa sanığın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi olup olmadığının araştırılması, mernis adresinin tespiti halinde 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesine göre tebliğ yapılması, mernis adresinin olmadığının tespiti hâlinde ise bu duruma ilişkin kayıt dosya içerisine alındıktan sonra,

kendisine daha önce kanunî usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin de olmaması halinde ise, adres araştırması ile yeni adres tespitine çalışılıp, bulunamaması halinde bu kez ilânen tebligat yapılması gerektiği, Somut olayda, her ne kadar söz konusu idarî yaptırım kararının kabahatli firmanın "....." şeklindeki adresine 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesi gereğince 05/12/2012 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmış ise de,

kabahatlinin yukarıda belirtilen adresinden "....." şeklindeki adrese taşınması için anılan firma Genel Kurulu tarafından 08/06/2020 tarihinde alınan kararın 19/06/2020 tarihli Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde ilân edildiğinin anlaşılması karşısında, anılan idarî yaptırım kararının kabahatlinin ".... Mah. ....

Cad. ....." şeklindeki adresine tebliğ edilmesi gerektiği cihetle söz konusu tebligatın geçersiz olduğu ve bu itibarla kabahatli vekili tarafından yapılan 27/03/2023 tarihli başvurunun süresinde olduğu kabul edilerek esas bakımından inceleme yapılması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE Muteriz vekili tarafından yapılan başvurunun 26.03.2023 tarihli olmasına karşın, kanun yararına bozma isteminde 27.03.2023 olarak gösterilmesinin maddi yazım hatası olduğu kabul edilmiştir. Her ne kadar kanun yararına bozma isteminin bir bölümünde, tüzelkişiler bakımından ancak daha önce usulüne uygun bir şekilde tebligat yapılan eski adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 35. maddesi kapsamında tebligat yapılabileceği yönünde anlatıma yer verilmiş ise de.

7201 sayılı Kanun'un 35/4. maddesinde yer alan ''Ek: 6/6/1985-3220/12 md.. Değişik fıkra: 11/1/2011-6099/9 md.) Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır.'' hükmü uyarınca, anılan madde kapsamında yapılacak tebligat işlemleri bakımından, tüzelkişiler açısından tebligata konu adrese daha önce tebligat yapılmış olma zorunluluğunun bulunmadığı kabul edilerek yapılan incelemede.

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesindeki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep kısmen yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.