Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/2848 K.2025/10481

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2023 tarihli ve 2022/859 Esas, 2023/559 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B. İstinaf

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 30.01.2024 tarihli ve 2023/1515 Esas, 2024/167 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi tarafından kurulan hükmün kaldırılarak sanık hakkında izin tecavüzü suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; kanuni koşulları oluşmasına rağmen sanık hakkında 1632 sayılı Kanun'un 73. maddesi uygulanmayarak fazla ceza tayin edildiğine, 2. Sanık müdafiin temyiz istemi; sanığın muvazzaf asker olmadığına, atılı suçun failinin yalnızca muvazzaf asker kişilerin olabileceğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gözetilmeden karar verildiğine ve sanığın lehine olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Ayrıntılarına (Kapatılan) Askeri Yargıtay Daireler Kurulunun 08.02.1979 tarihli ve 1979/12 Esas, 1979/12 Karar sayılı ve (Kapatılan) Askeri Yargıtay 4. Dairesinin 10.04.2012 tarihli ve 2012/446 Esas, 2012/419 Karar sayılı ilamlarında da yer verildiği üzere; sanığın, yüklenen suçun işlenmeye başladığı tarihten itibaren 6 haftalık süre dolmadan, Sözleşmeli Erbaş ve Er Yönetmeliği hükümleri uyarınca, tek taraflı olarak ilişiğinin kesilmiş olması nedeniyle dehalet kastını ortaya koyma olanağından yoksun bırakılması nedeniyle sanık hakkında 1632 sayılı Kanun'un 73. maddesi uygulanmaksızın fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,