Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/2974 K.2024/5652

Alkolmetre cihazına üflememek eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun (2918 sayılı Kanun) 48/9. maddesi uyarınca 11.645,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair İstanbul Avrupa Yakası Jandarma Trafik Tim Komutanlığının 04.02.2023 tarihli ve ... sayılı idari yaptırım karar tutanağı ile aynı tarihli ve 002112 sayılı 2 yıl süre ile geçici olarak sürücü belgesi geri alma tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin İstanbul

6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23.05.2023 tarihli ve 2023/4691 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın mercii İstanbul 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02.06.2023 tarihli ve 2023/5064 değişik iş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 13.03.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2024 tarihli ve KYB-2024/35655 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2024 tarihli ve KYB-2024/35655 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Dosya kapsamına göre, kabahatlinin alkolmetre cihazına üflemediğinden bahisle hakkında idari para cezası karar tutanağı ile sürücü belgesi geri alma tutanağı tanzim edilmesi üzerine, kabahatli tarafından anılan idari yaptırım kararına karşı başvurulmasını müteakip, İstanbul

6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/02/2023 tarihli kararı ile başvurunun reddine karar verilmesini takiben, bu kez anılan karara karşı kabahatlinin, olay günü alkollü olması nedeniyle bahse konu aracı kendisinin kullanmayıp, evine götürmesi amacıyla restoranda vale hizmeti veren ...'ın kullandığını belirterek adı geçen kişinin tanık sıfatıyla ifadesinin alındığı İstanbul

15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/137 esas sayılı dosyasının 23/05/2023 tarihli celsesinde bu yönde beyanda bulunduğundan bahisle yaptığı itirazın, mercii tarafından reddine karar verilmiş ise de. Kabahatlinin olay günü kendisine ait aracı kullandığını belirttiği ...'ın İstanbul

15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/137 esas sayılı dosyasının 23/05/2023 tarihli celsesindeki ifadesinde; olay günü kabahatliyi evine bırakmak amacıyla kabahatliye ait aracı kullandığını, kabahatlinin ise yanına oturduğunu, ancak araçta bulundukları sırada aralarında çıkan tartışma sonucu aracı kullanmak istememesi neticesinde emniyet şeridine çekip orada bıraktığını beyan ederek kabahatliyi destekler mahiyette beyanda bulunmasına karşın, kolluk ekipleri tarafından düzenlenen 04/02/2023 tarihli tutanakta bahse konu aracın Kuzey Marmara Otoyolu Çift Alan mevkii,

... istasyonu çıkışı Ankara istikametinde yer alan emniyet şeridinde bulunduğunun tespit edilmiş olması karşısında, maddi gerçeğin tespiti bakımından; ... isimli kişinin olaya ilişkin ayrıntılı olarak tanık sıfatıyla ifadesi alınarak,

adı geçen tanığa önceki ifadesinde aracı bıraktığını belirttiği emniyet şeridinin kolluk ekipleri tarafından düzenlenen 04/02/2023 tarihli tutanakta belirtilen yer olup olmadığı da sorulmak suretiyle kabahatlinin olay günü alkollü bir şekilde araç kullanıp kullanmadığının açıklığa kavuşturulmasının ardından, sonucuna göre kabahatli hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik araştırma ile karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Mahkemece kanun yararına bozma isteminde ileri sürülen nedenler yönünden dosya kapsamında tüm deliller tartışılıp takdir edilmek suretiyle karar verildiği ve delil takdiri yapılarak verilen kararlar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği anlaşılmakla, kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.

III. KARAR