KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2024/3781 E., 2024/6575 K.
- Karar tarihi
- 9 Eylül 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2024/434 E., 2024/494 K
- Suçlar
- 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Temyiz isteminin reddi
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması
Karar Detayı
353 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
Lüleburgaz
3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2024 tarihli ve 2023/117 Esas, 2024/53 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hükümlerin açıklanması suretiyle mahkûmiyet kararları verilmiş ise de; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kesinleştiği tarih ile denetim süresi içinde kasıtlı suçun işlendiği tarih arasında zamanaşımı süresinin durduğu, sanığın savunmasının alındığı 26.03.2014 tarihinden, hükümlerin açıklandığı 18.01.2024 tarihi itibarıyla durma süresi de eklenerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e maddesi gereğince 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla;
bu durumda 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 308/1 inci maddesinin göz önüne alınabileceği değerlendirilerek yapılan incelemede.
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; doğum esnasında çocuğunun vefat etmesi sebebiyle firar etmek zorunda kaldığına ve dosyasının yeniden incelenmesi talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun 286/2-a maddesinde yer verilen.
“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3 üncü maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1 inci maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.