KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2024/42 E., 2024/3291 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mart 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/685 E., 2022/955 K.
- Hükümler
- Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
- Temyiz edenler
- Katılan ... İdaresi vekili, sanık ... müdafii
- Tebliğname görüşü
- Zamanaşımı nedeniyle düşme
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. GEREKÇE
Katılan ... İdaresi vekilinin temyizinin sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olduğu gözetilerek katılan ... İdaresi vekili ve sanık ... müdafiinin temyizlerine yönelik yapılan incelemede;
Sanıkların yargılama konusu eylemi için, belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı
süresinin öngörüldüğü, sanıklara atılı suçun işlendiği 01.11.2011 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.
II. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ...
İdaresi vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun( 5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2024/42, K. 2024/3291, 26 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama