Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/4540 K.2025/12140

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1250 gün adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddesi gereği günlüğü 20,00 TL'den paraya çevrilmesi sonucu 25.000,00 TL adli para cezası yerine 12.500,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı tarihte yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi, ayrıca kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin kaçak eşyaya mahsus tespit varakasına göre 201.083,00 TL olmasına rağmen hükümde 311.661,60 TL olarak belirtilmiş olması hukuka aykırı bulunmuş ise de bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.