Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/470 K.2025/12010

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığa hükmedilen hapis cezasında takdiri indirim uygulanması sonucunda, sanığın neticeten 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası yerine, 3 yıl 20... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği

anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1-10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3. maddesinin 22. fıkrasının, ''3/23." madde ve fıkrası olarak değiştirildiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Mahkemenin vermiş olduğu 28.05.2015 tarihli ilk kararında sanık hakkında 4 yıl 2 ay hapis ve 21.660,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği, bu kararın Gümrük İdaresi vekili ve sanık tarafından temyiz edildiği, Gümrük İdaresi vekilinin temyizinin münhasıran nakil aracı ile vekâlet ücretine yönelik olduğu ve sonuç ceza bakımından aleyhe temyizinin bulunmadığı, temyiz incelemesine konu 22.06.2023 tarihli Mahkeme kararında ise aleyhe bozma yasağına aykırı olarak sanık hakkında 3 yıl 20... gün hapis ve 3.740,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, mahkûmiyet kararı verilirken sanığın cezada kazanılmış hakkının bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması; hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği;

1-Hükmün 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesi gereğince artırım yapılmasına ilişkin fıkrasında yer alan "3/22" ibaresinin çıkartılarak yerine "3/23" ibaresinin eklenmesi,