Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/5124 K.2025/5560

nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.Katılan Gümrük İdaresi Vekilinin Sanıklar Hakkındaki Düşme Kararına ve Nakil Aracının İadesine Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Gümrük İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

II.Katılan Gümrük İdaresi Vekilinin Dava Konusu Eşyalar Hakkındaki Karara Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 16.11.2020 tarihli ve 2017/14036 Esas, 2020/16561 Karar sayılı bozma ilamı sonrası dosyaya sunulan 30.01.2024 tarihli bilirkişi raporuna göre; dava konusu eşyalardan gümrük kaçağı olduğu belirlenenlerin tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin Hazine adına irat kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5607 sayılı Kaçaklıkla Mücadele Kanunu'nun 13/1. maddesinin yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi gereği müsaderesine, dava konusu eşyalardan gümrük kaçağı olmadığı tespit edilenlerin iadesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,