Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/5439 K.2024/7759

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 19.04.2022 tarih ve 2021/32090 Esas, 2022/8041 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.08.2024 tarihli ve KD - 2024/80262 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrası gereği yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, "İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/04/2021 gün, 2021/63 Esas, 2021/462 Karar sayılı hükmü ile; Hükümlülerin ayrı ayrı 4733 sayılı Kanunun 8/4, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 52/2, 53, 51, 54 maddeleri uyarınca 1 Yıl 8 Ay Hapis ve 80,00 TL APC, Hak yoksunluğu, Erteleme, Ortak hükümler dava konusu eşyanın ve nakil aracının müsaderesi ve vekalet ücretine karar verilmiş, hükmün yasal süresi içerisinde sanıkların temyiz üzerine, Yargıtay

Yüksek 7. Ceza Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesi sonucunda; 19/04/2022 gün, 2021/32090 Esas ve 202022/8041 Karar sayılı ilam ile sanıkların temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA karar verilmiştir. Ancak; Arz edilen karara karşı, TCK'nın 54/1. maddesi "İyiniyetli üçüncü kişilere ait olmamak koşuluyla, kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan ... Eşyanın müsaderesine hükmolunur. ..." şeklinde düzenlenme gözetilerek, nakil aracının iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi yönünden aşağıda belirtilen nedenlerle, itiraz edilmesi gerekmiştir.

Müsaderesine karar verilen "..." plakalı nakil aracı hakkında İslahiye Cumhuriyet Başsavcılığının 04/09/2012 tarihli yazılı talebi ile satılamaz/devredilemez şerhinin konulması talep edilmesi üzerine İslahiye Sulh Ceza Mahkemesinin 05/09/2012 tarih ve 2012/364 D.İş sayılı kararı ile araç üzerine satılamaz/devredilemez şerhi konulmasına karar verilmesine karşın, kararın kesinleşmesinden sonra infazı aşamasında müsaderesine karar verilen ... plakalı aracı üzerinde Satılamaz/devredilemez şerhinin bulunmadığının, aracın ... ... adına kayıtlı olduğunun tespit edildiğinin dosya kapsamına anlaşılmakla,

Nakil aracı hakkında İslahiye Sulh Ceza Mahkemesinin 05/09/2012 tarih ve 2012/364 D.İş sayılı kararı ile satılamaz/devredilemez şerhi karar verilmesine karşın, trafik sicil kaydına şerhinin yapılmadığının, suç tarihinden sonra 09/08/2021 tarihinde aracın naklinin noter satışı ile devrinin yapıldığı, devir tarihinde araç üzerinde şerh bulunmaması nedeniyle araç sahibi olarak görünen ... ...'ın iyiniyetli 3. kişi olarak kabul edilmesi gerektiğinden, nakil aracının iadesi yerine yazılı şeklide müsaderesine karar verilmesi,

Arz edilen nedenler gözetilerek; Yargıtay Yüksek 7. Ceza Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesi sonucunda; 19/04/2022 gün, 2021/32090 Esas ve 202022/8041 Karar sayılı İlamının TCK'nın 54/1. maddesi "İyiniyetli üçüncü kişilere ait olmamak koşuluyla, kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan, ... Eşyanın müsaderesine hükmolunur. ..." hükmü gözetilerek nakil aracının müsaderesine ilişkin kısmının hüküm fıkrasından çıkarılarak kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA kara verilmesinin gerekmesine karşın, ONANMASINA karar verilmesi kanuna aykırıdır." talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde, suç tarihinde sanık ... adına kayıtlı olan suçta kullanılan ... plakalı nakil aracına yönelik dosya kapsamında İslahiye Sulh Ceza Mahkemesinin, 05.09.2012 tarihli ve 2012/364 değişik iş numaralı kararı ile şerh konulmasına karar verildiği, iddianamede müsaderesi talep edilen suçta kullanılan nakil aracının suç tarihinde olduğu gibi, Dairemizce onanmasına karar verilen İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2021 tarihli hüküm tarihinde de sanık adına kayıtlı olduğu, hüküm tarihinden sonra 09.08.2021 tarihinde ... ... adına aracın satış işlemlerinin gerçekleştirilmesinin ancak sanık ile arasında hukuki uyuşmazlık konusu olabileceği değerlendirilerek, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 7. Ceza Dairesinin,19.04.2022 tarihli ve 2021/32090 Esas, 2022/8041 Karar sayılı onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,