Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/5762 K.2025/15868

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1. Sanığa ait sabıka kaydında yer alan Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2010/660 Esas, 2013/877 Karar sayılı ilamı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58/1. maddesi gereği tekerrüre esas teşkil ettiği halde, hüküm fıkrasında yasal şartları oluşmadığından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmamasına karar verilirken, hükmün gerekçe bölümünde sanığın tekerrüre esas kaydının bulunduğunun belirtilmesi suretiyle hükümde çelişki oluşturulması,

2. Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/1. fıkrasında yer alan hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, bozmayı gerektirmiştir.