Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/6055 K.2025/850

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2. maddesinin uygulanmaması ve KEMT varakasına göre suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin fahiş değerde olması karşısında, 5607 sayılı Kanun'da değişiklik öngören 6545 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi 28.06.2014 olup, sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe hükümler içermeyen 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı

Kanun'un 3/18. maddesi delaletiyle 3/5-10 maddelerinin uygulanması sonucu sanık hakkında yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de; Sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun uyarınca hüküm tesis edilirken anılan Kanun'un 3/18. maddesi delaletiyle 3/5-10 maddeleri uygulandıktan sonra, suça konu eşyanın değerinin fahiş olduğu gözetilerek, 3/23. maddesi uyarınca artırım yapılmaması hukuka aykırı bulunmuştur.