Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/6323 K.2024/12037

Kanun'un 299/1. maddesi gereğince reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: Sanık hakkında katılan ...'e yönelik astının bir şeyini çalmak suçundan 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6/2-a maddesi gereği temyize tabi olduğu anlaşılmakla, Tebliğname'deki Bölge Adliye Mahkemesince beraat hükmü kaldırılarak verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesin nitelikli bir karar olduğu belirtilerek, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine dair görüşe iştirak edilmemiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 27.12.2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında üstün, astın veya arkadaşının birşeyini çalmak suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 132/1. maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. 2.İzmir

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2023 tarihli ve 2022/13 Esas, 2023/1247 Karar sayılı kararı ile sanığın müsnet suçtan beraatına karar verilmiştir. 3.Kararın o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin 04.06.2024 tarihli ve 2024/483 Esas, 2024/1154 Karar sayılı kararı ile beraat kararı kaldırılarak sanığın astının bir şeyini çalmak suçundan 1632 sayılı Kanun'un 132. maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 62/1.maddesi ve 53. maddesi uyarınca beş ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve 1632 sayılı Kanun'un 30/1-B maddesi uyarınca Türk Silahlı Kuvvetlerinden çıkarılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; sanığın beraatına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken mütalaaya aykırı olarak sanığın Türk Silahlı Kuvvetlerinden ihracına varacak sonuçlar yaratacak şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinin Kanun'a aykırı olduğuna, 2.Sanık müdafiin temyiz sebepleri;

kararın mütalaa, hukuk, usul ve kanuna aykırı olduğuna, görgüye dayalı tanık anlatımı bulunmadığına, sanığın isnat konusu eylemi işlemediğine dair beyanlarının aksinin her türlü şüpheden arındırılmış delille ispatlanamadığına, dosya kapsamında somut bir delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, katılana ait cüzdandan 700,00 TL parayı katılanın rızası ve haberi olmaksızın almak suretiyle astının bir şeyini çalmak suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanık astsubay ... hakkında her ne kadar katılan uzman çavuş ...'e yönelik astının bir şeyini çalmak suçundan cezalandırılması istemiyle 1632 sayılı Kanun'un 132/1 ve 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; dosyada sanığın üzerine atılı eylemi işlediğine dair kamera kaydının bulunmadığı, katılan ve tanıkların görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığı, sadece tanıklar ... ve ... 'in ifadelerinde sanığın kendilerine parayı aldığına dair beyanlarının bulunduğu, bu tanıkların da görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığı,

bu haliyle tanıklar ... ve ...'a yönelik sanığın parayı aldığına dair beyanlarının soyut beyan niteliğinde olduğu, sanık tarafından mahkeme veya savcılık huzurunda herhangi bir ikrarının bulunmadığı, mahkeme veya savcılık dışında ikrar hali kabul edilse bile bu ikrarın somut deliller ile desteklenmesi gerektiği, dosyada somut delillerin bulunmadığı,

sanığın tanıklar ... ve ...'a yönelik parayı aldığına dair beyanlarının sanık tarafından başka amaç ve gaye ile de yapılabileceği, bu haliyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın savunmasının aksine yüklenen suçu işlediğine dair hertürlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı maddi delil elde edilemediğinden 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince müsnet suçtan beraatine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, sanığın eyleminin astının bir şeyini çalmak suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanığın astının bir şeyini çalmak suçundan cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dava dosyasındaki belge ve bilgilere, sanık savunmasına, katılan ve tanıkların anlatımlarına göre; sanığın aşamalardaki beyanlarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, sanık aleyhine beyanda bulunan şahısların olayın doğrudan görgü tanığı olmadığı, sanığın beyanının aksini ispatlayacak kamera kaydı ve benzeri delillerin dosya kapsamında bulunmadığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin şüphe boyutundan öteye geçemediği, ceza yargılamasının amacının maddi gerçeğin hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkarılması olduğu,

şüpheden sanığın yararlanacağı ceza hukukunun genel ilkesinin varlığı, tüm suçların açık ve kesin kanıtlarla sübuta ermesi gerektiği, soyut iddia ve kuşkulu kanıtların varlığı halinde suçun sübuta ermeyeceği, bu haliyle sanığın yüklenen suçu işlediğine dair cezalandırmaya yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından sanığın astının bir şeyini çalmak suçundan beraati gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 04.06.2024 tarihli ve 2024/483 Esas ve 2024/1154 Karar sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2 maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi