Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/6495 K.2025/14671

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; Hüküm fıkrasının (6) numaralı bendinde "Sanığın ekonomik ve sosyal durumuna göre TCK’nun 52/2 maddesi uyarınca 62 gün adli para cezasının bir günü takdiren 20 TL’den olmak üzere 1.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" karar verilmesine rağmen hükmün (8) numaralı bendinde de aynı ifadelerin tekrarlanması suretiyle infazda tereddüte neden olunması hukuka aykırı bulunmuş ise de,