Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/6718 K.2025/17081

Şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi yönünden; suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Malen sorumlu .... ve Tic. A.Ş. vekilinin temyizi yönünden; bozma üzerine kurulan müsadere kararının; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, malen sorumlu şirket vekilinin beyanının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 234. maddesinde düzenlenen hakları hatırlatılmadan alındığı anlaşıldığından, yasal hakları kısıtlanan malen sorumlu şirket vekilinin aynı Kanun'un 260. maddesi uyarınca temyize hakkı olduğu anlaşılmakla, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın eyleminin 5015 sayılı ... Kanunu'na muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu olduğu anlaşılmakla, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II- Malen Sorumlu Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, malen sorumlu vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, malen sorumlu vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Dava konusu kaçak akaryakıtın tasfiye edilmesi halinde tasfiye bedelinin hazineye irat kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 13/1. fıkrası delâletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54/4. fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetli bulunmamış olup, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.