Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/6747 K.2024/9862

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, cezaya itiraz ettiğine dair beyanına ilişkindir.

II.GEREKÇE

Olay tarihinde sanığın sürücülüğünü yaptığı aracın dur ihtarına uymayarak kaçtığı, bir süre gözden kaybolduktan sonra yakalanarak durdurulduğunda araçta suç unsuruna rastlanmadığı ancak aracın yakalandığı yerin 300 metre ilerisinde bir çukura atılı halde 1138 karton kaçak sigara ele geçirilerek muhafaza altına alındığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, aynı Kanun'un 3/5-10. maddeleri uygulanırken ek savunma hakkı tanındığı belirlenmiştir.

Sanık savunmasında, atılı suçlamayı kabul etmemiştir. Sanık kendisine bildirilen gümrüklenmiş değerin iki katını ödememiştir.

Sanıktan ticari mahiyette kaçak sigara ele geçirilmiş olması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1.Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarihli, 2015/7-398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelemesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 23.10.2013, iddianame düzenleme tarihinin 18.12.2013 olduğu,

Aynı gün incelenen Dairemizin 2023/4872 Esas sırasında kayıtlı olan Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/1360 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 26.07.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 08.07.2014 olduğu,

Anılan dosyalarda sanığın eylemlerinin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak, sanığın bu eylemi bir suç işleme kararı icrası kapsamında işleyip işlemediği ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususu tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerektiği dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Sanık hakkında yerel mahkeme tarafından kurulan 24/10/2014 tarihli ve 2013/954 Esas, 2014/505 Karar sayılı kararın bir bütün olarak katılan vekili tarafından temyiz edilmiş olduğu anlaşılmakla, önceki hükmün cezada kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilmeden katılan vekilinin önceki hükme karşı araç müsaderesi yönüyle sınırlı temyiz talebinde bulunduğu değerlendirilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

3.Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III.KARAR