KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2024/6894 E., 2024/11826 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Aralık 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2018/330 E., 2024/69 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Zamanaşımı nedeniyle düşme, eşya müsaderesi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. GEREKÇE
İddianamede araç müsadere talebinin bulunmaması ve mahkemece de bu konuda verilen herhangi bir karar bulunmaması karşısında, ortada araca ilişkin incelenecek bir karar bulunmadığından katılan ... İdaresi vekilinin araç müsaderesine yönelik temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır.
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''27.12.2007, 28.12.2007'' yerine ''27.12.2007'' olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.
Sanıkların yargılama konusu eylemi için suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve bu sürenin 27.12.2007 ve 28.12.2007 olan suç tarihlerinden itibaren hükümden önce dolduğu belirlenmiş, dosya kapsamına göre kaçak olan çayların müsaderesine hükmedilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekili, sanık ... müdafi ve sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin de reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
II. KARAR
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2024/6894, K. 2024/11826, 17 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama