Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/7230 K.2025/212

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığa 28.05.2024 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliğinde, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesi uyarınca muhtara tebliğ edilip, 2 nolu haber kağıdının kapıya yapıştırıldığı, en yakın komşuya haber verildiği görülmekte ise de;

sanığın mahkemeye bildirdiği adresteki kapı numarası ile tebligat yapılan adresteki kapı numarası farklı olduğu gibi 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30/1. maddesine göre tebligat belgesinde haber verilen en yakın komşunun imzasının alınmaması veya imzadan çekinmesi halinde bu durumun belirtilmemesi sebebiyle tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşılmakla, öğrenme üzerine sanık müdafiin temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 66/1-e bendi uyarınca zamanaşımını kesen son işlem olan, sanık hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 29.05.2014 tarihinden hüküm tarihine kadar 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e bendinde öngörülen 8 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.