KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2024/7236 E., 2025/7007 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mayıs 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Ek karar tarihi
- —
- Sayısı
- 2023/1480 E., 2024/18 K.
- Suç
- 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Temyiz isteminin reddine dair ek karar
- Temyiz edenler
- Sanık müdafi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
448 kelime·2 dk okuma·7 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Gördes Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.06.2023 tarihli ve 2022/25 Esas, 2023/251 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 29.12.2022 tarihli eylemi yönünden 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 sayılı Kanun) 93/1-2., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 27.12.2022 tarihli eylemi yönünden de 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 sayılı Kanun) 93/1-2., 5237 sayılı Kanun'un 53 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına kararı verilmiştir.
B. İstinaf
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 09.01.2024 tarihli ve 2023/33 Esas, 2024/18 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca kararın kaldırılmasına, sanık hakkında 6831 sayılı Kanunu'nun 93/1-2., 5237 sayılı Kanun'un 43/1. 53 ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, bu karara karşı sanık müdafiin temyiz isteminin, 16.03.2024 tarihli ek karar ile reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiin Temyiz İstemi Temyiz taleplerinin kararın kesin nitelikte olduğu gerekçesi ile reddedildiğine, bu kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, bilirkişi raporlarına göre işgal ve faydalanma suçunun oluşmadığına, alt sınırdan uzaklaşılmasının hukuka aykırı olduğuna ve resen tespit edilecek diğer hususlardan dolayı hükmün bozulması talebine ilişkidir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
5271 sayılı Kanun’un 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2024/7236, K. 2025/7007, 14 Mayıs 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama