Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/7910 K.2025/9515

Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8. maddesindeki düzenleme uyarınca sanıklar hakkındaki hükümlerin daha önce Yargıtay temyiz incelemesinden geçmesi ve 01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanunla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. Sanık ...

Hakkında Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına Dair Karara Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia, savunma ve toplanan tüm delillerle birlikte 5271 sayılı Kanun'un 231/6. maddesinde yer alan koşulların varlığının gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

katılan vekili ve sanık müdafin temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve esasa ilişkin hukuka aykırılık içermeyen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, II. Sanıklar ... ve ...

Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde Olayın oluş biçimi, sanıkların aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen kaçak eşyaların miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak.

1.Sanık ... hakkında zincirleme suça konu eylemlerden 11.09.2013 tarihli eylemin toplu kaçakçılık suçu, 13.09.2013 tarihli eylemin ise bireysel kaçakçılık suçu kapsamında olduğu ve sanığın zincirleme kaçakçılık eylemlerinin toplu kaçakçılık olarak teselsül etmediği anlaşılmakla; sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18, 3/5 ve 3/10 maddeleri ile aynı Kanun'un 4/2. maddesi uyarınca ceza belirlendikten sonra,

13.09.2013 tarihli eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43/1 maddesi gereğince artırım yapılırken belirlenen temel ceza miktarı üzerinden artırım yapılması yerine toplu kaçakçılıktan verilen ceza miktarı üzerinden artırım yapılması ve 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesinden önce uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur, 2. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden, 5607 sayılı Kanun'un 5. maddesinin üçüncü fıkrasındaki ''İkinci fıkra hükmü,

mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi hâlinde uygulanmaz'' şeklinde düzenlemeye göre, etkin pişmanlık hükümlerinden istifade şartı olarak failin kaçakçılık suçundan mükerrir olmaması gerektiği ve sanığın tekerrüre esas ilamının 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçu olduğu gözetilmeden, gümrüklenmiş değerin iki katını ödeyen sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.