Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/1099 K.2025/11221

Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2021 tarihli ve 2021/33 Esas, 2021/478 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan neticeten 4 yıl 19... gün hapis ve 45.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve kaçak eşyanın müsaderesine ilişkin karara yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusu üzerine,

Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2022/1386 Esas, 2023/1684 Karar sayılı kararı ile suça konu sigaralar hakkında bilirkişi raporu aldırılmadan eksik inceleme ile hüküm tesisi ve usulüne uygun etkin pişmanlık ihtaratı yapılmaması nedenleriyle bozulmasına karar verilmesinden sonra Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2024 tarihli ve 2023/888 Esas, 2024/303 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan neticeten 4 yıl 19... gün hapis ve 45.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak

yoksunluklarına ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

B. İstinaf

Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 05.11.2024 tarihli ve 2024/1171 Esas, 2024/2757 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan yargılamada istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiin Temyiz İstemi Aramanın usule uygun olmaması, takdiri indirim uygulamama gerekçesinin kanuna aykırı olması, dosya kapsamı ile uyuşmayan gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm tesisi ve lehe hükümler uygulanmamasının hukuka aykırı olması nedenleriyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı ilamında da açıkça belirtiliği üzere. "Bölge adliye mahkemelerinin hükmün bozulmasına karar verebileceği hâller, 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde tahdidi olarak sayılmıştır.

Bu düzenlemelere göre istinaf mahkemelerince hükmün bozulmasına karar verilen hâllerde bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin, dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermesi gerekmekte olup, görüldüğü üzere bölge adliye mahkemesinin bozma kararı verebileceği hâller, kati surette davanın esasına ilişkin değil ve fakat yargılamaya dair usul kurallarının ağır ve açık ihlalleri ile hükme müteessir usul kurumlarının ihmali suretiyle hüküm kurulması durumlarına münhasırdır.

5271 sayılı Kanun'un 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan kararları temyiz edilebileceğinden, bölge adliye mahkemesinin Kanun'un açık hükmüne aykırı şekilde verdiği bozma kararının temyiz edilebilmesinin de mümkün olmadığı anlaşılmıştır. Bu sebeple ilk derece mahkemesi hükmünün hukuka aykırılık taşıdığının tespit edilmesi durumunda bölge adliye mahkemesi ceza dairesince ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırarak yeniden hüküm kurulması gerektiği hâlde bozma kararı verilmesi nedeniyle sanığın temyiz hakkının kısıtlanması söz konusu olabilecektir."

Bu nedenle Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, kanuni dayanağı bulunmayan 19.10.2023 tarihli bozma kararı ile anılan bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen 26.03.2024 tarihli kararın hukuki değerden yoksun olduğu ve görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olması da gözetilerek Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 05.11.2024 tarihli ve 2024/1171 Esas, 2024/2757 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı, Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2021 tarihli ve 2021/33 Esas, 2021/478 Karar sayılı hüküm ile ilgili olarak gerekiyorsa 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi de gözetilmek suretiyle istinaf incelemesi yapılıp hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR