Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/1531 K.2025/8922

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

İNCELEME KONUSU KARAR

Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN

Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması

4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan sanık Aniko ****'nin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52/2 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.10.2012 tarihli ve 2012/197 Esas, 2012/614 Karar sayılı kararının 07.11.2012 tarihinde kesinleşmesini müteakip,

sanığın denetim süresi içerisinde 08.02.2017 tarihinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine hakkındaki hükmün açıklanmasına dair Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2018 tarihli ve 2018/419 Esas, 2018/735 Karar sayılı kararının sanığın istinafı üzerine,

istinaf başvurusunun esastan reddi kararıyla kesinleştiği müteakip, 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile ikinci fıkrası değiştirilen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5. maddesi kapsamında yeniden değerlendirme yapılması talebinin kabulü ile yapılan uyarlama yargılaması sonucunda sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/5, 3/10, 3/22, 5/2, 5237 sayılı Kanun'un 62/1. ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl, 1 ay,

10 gün hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2020 tarihli ve 2020/342 Esas, 2020/277 Karar sayılı kararının itiraz edilmeden kesinleştiği, bu karara karşı Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca 24.10.2020 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2022 tarihli ve KYB - 2022/135426 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Dairemize gönderilmiş, Dairemizin 27.022023 tarihli ve 2022/16388 Esas, 2023/1793 Karar sayılı kararı ile kanun yararına bozulmasına karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.06.2023 tarihli ve KYB - 2022/135426 sayılı yazısı ile Dairemiz kararının kaldırılarak kanun yararına bozulmasına karar verilmesi hususunda itirazda bulunulmuş, Dairemizin 11.09.2023 tarihli ve 2023/11915 Esas, 2023/6874 Karar sayılı kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmediğinden itirazın reddine karar verilmiş ve itiraz incelemesi yapılması için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiş, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.07.2024 tarihli ve 2023/7-538 Esas, 2024/222 Karar sayılı kararıyla itirazın kabulüne,

Dairemizin 27.02.2023 tarihli ve 2022/16388 Esas, 2023/1793 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, kanun yararına bozma talebi hakkında karar verilmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 08.05.2014 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.05.2014 tarihli ve KYB - 2014/183391 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2022 tarihli ve KYB - 2022/135426 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklinde yer alan düzenlemeye nazaran,

Dosya kapsamına göre, uyarlama yargılaması sırasında mahkemece kaçakçılığa konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin pek hafif olarak kabul edilmesi karşısında, 5607 sayılı Kanun'un 3/18 maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 3/5 ve 3/10. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl hapis ve 7 gün adlî para cezasından, anılan Kanun'un 3/22. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılmak suretiyle 1 yıl hapis ve 2 gün adlî para cezası yerine, 1/3 oranında indirim uygulanmak suretiyle 2 yıl hapis ve 4 gün adlî para cezasına hükmedilip,

eksik yapılan indirim sonucu fazla tespit edilen bu cezadan da 5607 sayılı Kanun'un 5/2 ve 5237 sayılı Kanun'un 62. maddeleri gereğince yapılan indirimler ile aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca yapılan paraya çevirme işlemi sonrasında, 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 20,00 Türk lirası adlî para cezalarına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir."

şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesindeki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesinin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2020 tarihli ve 2020/342 Esas, 2020/277 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 309/4-d maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre, itiraza konu Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2020 tarihli ve 2020/342 esas, 2020/277 Karar sayılı uyarlama sonucu verilen kararın "HÜKÜM kısmının "1-" maddesinde yazılı ilk yedi paragrafının hükümden çıkartılarak yerine;