Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/1858 K.2025/11661

Malen sorumlu ... vekilinin temyiz istemi yönünden; 13.03.20 14... .10.2015 tarihli duruşmalarda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 234. maddesindeki hakları hatırlatılmasına rağmen malen sorumlunun şikâyetçi olmadığını ve davaya katılma talebinin olmadığını beyan ettiğinden cihetle, malen sorumlu ... vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ...'ın temyiz istemi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I-Malen Sorumlu ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden; 13.03.20 14... .10.2015 tarihli duruşmalarda 5271 sayılı Kanun'un 234. maddesindeki hakları hatırlatılmasına rağmen malen sorumlu ...'un şikâyetçi olmadığını ve davaya katılmak

istemediğini beyan ettiği anlaşılmakla, malen sorumlu ... vekilinin 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasına katılan sıfatının ve aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı cihetle, malen sorumlu ... vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II-Sanık ...'ın Temyiz İstemi Yönünden; Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; Ele geçen kaçak eşyanı miktarı göz önüne alınarak temel cezanın tayininde teşdit yapılmak suretiyle, suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi ile 6545, 72 42... sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/18-son yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5, 3/10, 3/ 23... /2. maddeleri somut olaya ayrı ayrı uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1. 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinde "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine; a) Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında, b) Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında indirilir.

Bu husus, soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı tarafından şüpheliye ihtar edilir. Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır." hükmünü içermesi karşısında; kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı,

bu cihetle kovuşturma aşamasında gümrüklenmiş değerin iki katının hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde verilecek cezada 1/2 oranında indirim yapılacağı bildirilmesi gerekirken, talimat mahkemesince çıkarılan duruşma tebligatında gümrüklenmiş değerin iki katının duruşma tarihine kadar ödenmesi halinde verilecek cezada 1/2 oranında indirim yapılacağına ilişkin ihtarda bulunmak suretiyle sanığın yanıltılması ve ödeme yapılmadığından bahisle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,

2.Suça konu sigaranın suç tarihine göre gümrüklenmiş değerinin ''fahiş'' olması nedeniyle sanığın cezasında 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesine göre artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3.Eylemin üç kişi tarafından işlendiği kabul edildiği halde 5607 sayılı Kanun'un 4/2. maddesinin tartışılmaması, 4.Ele geçen kaçak sigaraların tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi gereği müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.