Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/1955 K.2025/9268

istinaf talebinin düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bozma

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin temyiz isteminin reddine dair 26.04.2023 tarihli ek kararının malen sorumlu tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 08.02.2024 tarihli ve 2023/18333 Esas, 2024/1684 Karar sayılı ilâmı ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen 26.04.2023 tarihli ek kararın hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle kaldırılmasına karar verilerek.

Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararında nakil aracının müsaderesine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ise de, söz konusu kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1. fıkrasının (g) bendi uyarınca, taraflar duruşmadan haberdar edildikten sonra duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, mülkiyet hakkına haksız müdahale oluşturacak şekilde, duruşma açılmadan yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

Bozma ilâmı üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 23.10.2024 tarihli kararı ile, duruşma açılarak yapılan yargılamada suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine karar verilmesi gerektiği belirtilmek suretiyle hükme nakil aracının müsaderesi gerektiğine ilişkin bent eklenmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Malen Sorumlunun Temyiz İstemi Nakil aracının trafik sicili üzerindeki şerh kaldırılmak suretiyle iadesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde, araçta bulunan zula nedeniyle suçta kullanılan aracın suça tahsisli olup, kaçak sigaranın değeri ile nakil vasıtasının tespit edilen değeri göz önüne alındığında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/3. maddesine göre aracın müsadere edilmesinin hakkâniyete aykırı sonuçlar doğurmayacağı, her ne kadar malen sorumlu araçtaki zuladan haberdar olmadığını beyan etmiş ise de dosyada bulunan araç fotoğraflarının incelenmesinde gizli bölmenin paslı halde olup, sanığın beyanı gibi olaydan kısa süre önce yapılmasının mümkün olmadığı,

sonuç olarak malen sorumlunun zuladan haberdar olduğu ve iyiniyetli kabul edilemeyeceği anlaşılmakla malen sorumlunun temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen nakil aracının müsaderesi kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında, malen sorumlu tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kilis 1. Asliye Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık ... hakkında, 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan müsadere hükmünün, malen sorumlunu temyizi üzerine, öncelikle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 08.02.2024 tarihli kararıyla bozulmasına karar verilen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 26.04.2023 tarihli kararının, 5271 CMK.nun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme uyarınca temyize konu bir karar bulunmadığından, usulden temyiz isteminin REDDİNE karar verilmesi yerine bozmaya ilişkin kararının hukuken yok hükmünde olması nedeniyle, incelenecek bir hüküm bulunmadığından dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmemesi yerinde değildir. Şöyle ki;

İlk derece mahkemesi 25.10.2018 tarihli kararıyla, sanığın 5607 sayılı Kanunun 3/1-10 uncu maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, suçta kullanılan aracın müsaderesine yer olmadığına karar vermiş, katılan idare vekili ile sanığın istinaf etmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi 16.09.2021 tarihli kararıyla, suçta kullanılan aracın müsaderesine ibaresi eklenilerek ilk derece mahkemesinin kararının düzeltilerek esastan reddine karar vermiştir. Bu kararın malen sorumlu tarafından istinaf edilmesi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesi 08.02.2024 tarihli kararıyla hükmün bozulmasına karar vererek dosyayı Bölge Adliye Mahkemesine göndermiş ve şimdiki temyize konu karar verilmiştir.

Kanun Koyucu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığını düzenlemiştir. Bir güvenlik tedbiri olan 5237 sayılı Türk Ceza Kununu’nun 54 üncü maddesi uyarınca suçta kullanılan aracın müsaderesi hapis cezasını artıran bir karar değildir.

Kaldı ki müsadere 5237 sayılı TCK.nun sistematiğinde bir ceza olarak düzenlenmemiş, güvenlik tedbiri olarak kabul edilmiştir. Dolayısıyla 5271 sayılı Kanunun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanunun 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, malen sorumlunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi 16.09.2021 tarihli kararına yönelik temyiz isteminin,

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 08.02.2024 tarihli kararıyla 5271 sayılı Kanunun 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca REDDİNE karar verilmesi yerine bozmaya ilişkin kararı Kanuna aykırı olması nedeniyle sonradan yapılan işlemler hukuken yok hükmünde olduğundan incelenecek bir hüküm bulunmadığı için dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmemesi yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.18.06.2025