Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/2914 K.2025/12395

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kazanılmış hakka ilişkin uygulama yapılırken, uygulama maddesinin gösterilmemesi ve sanığın 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinden sonra, bozma öncesi hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezanın infazı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle infazın adli para cezası yönünden

80,00 TL adlî para cezası üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde "hükmolunan adli para cezasının 80,00 TL ADLİ PARA CEZASINA İNDİRİLMESİNE" şeklinde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.