Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/3329 K.2025/12054

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında bozma kararları öncesi kurulan hükümlerde tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı ve hükümlerin sadece sanığın temyizi üzerine bozulmasına karar verildiği nazara alınarak, sanık hakkında bozulan hükümlerde uygulanmayan tekerrür hükümlerinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince cezada kazanılmış hak oluşturması nedeniyle bozmadan sonra uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş, bu

hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.