Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/352 K.2025/12556

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, bozma öncesi verilen ve mahkumiyet hükmü yalnızca sanık tarafından temyiz edilen mahkemenin 19.07.2016 tarihli, 2016/55 Esas ve 2016/366 Karar sayılı hükmünde 10 ay hapis cezasının 6.000,00 TL adli para cezasına çevrildiği gözetilmeden, bozma kararından sonra cezada kazanılmış hak kuralına aykırı olarak sanık hakkında erteli 10 ay hapis cezasına karar verilmesi hususu dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün 6. bendinden sonra gelmek üzere "Sanık hakkında 19.07.2016 tarihli kararla verilen 10 ay hapis cezasından çevrili 6.000,00 TL adlî para cezasının kazanılmış hak oluşturduğu gözetilerek, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunmak suretiyle cezanın 10 ay hapis cezasından çevrili 6.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına," ifadesinin eklenmesi,