Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/4743 K.2025/13626

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1. 31.01.2004 tarihli 25363 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanan 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki Kanun'un ikinci maddesinde “Türk Lirası değeri Yeni Türk Lirasına dönüştürülürken bir milyon Türk Lirası (1.000.000.TL) eşittir bir Yeni Türk Lirası (1 YTL) değişim oranı esas alınır” denildiği, bu itibarla suça konu eşyanın suç tarihindeki gümrüklenmiş değeri olan 1.512.617.000 TL'nin Yeni Türk Lirasına dönüştürülmesi sonucu gümrüklenmiş değerin 1.512,617 TL olduğu gözetilmeden, uyarlama yargılaması sonucu 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu (4926 sayılı Kanun) gereği tazmini nitelikte adlî para cezasına hükmedilirken gümrüklenmiş değer olarak 1.512.617,00 TL esas alınmak suretiyle fazla adlî para cezasına hükmedilmesi,

2.Sanığın eyleminin toplu kaçakçılık olması nedeniyle, sanığa bilirkişi tarafından tespit edilen CIF değerin üzerinden hesaplanan gümrüklenmiş değerin 4.5 katı üzerinden müteselsilen sorumlu olmak üzere ön ödeme önerisinde bulunulup sonucuna göre lehe Kanun'un belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3.Hükmedilen tazmini nitelikteki adlî para cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulanamayacağının gözetilmemesi,

4.İnfaza esas alınacak olan uyarlama kararı ile uyarlamaya konu kesinleşmiş hüküm tüm sonuçları ile ortadan kalkacağı ve önceki hüküm geçerliliğini kaybedeceğinden uyarlama sonucu verilen kararda vekâlet ücretinin tahsilde tekerrüre neden olmayacak şekilde yeniden karara bağlanması gerektiği ve uyarlama yargılaması sonucunda kesinleşmiş önceki hükümdeki vekâlet ücretinin aynen gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5.4926 sayılı Kanun gereği tazmini nitelikte para cezasına hükmedilmesi karşısında nispi harca da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

6.Hükümlü hakkındaki mahkemenin 12.10.2000 tarihli ve 1998/207 Esas ve 2000/208 Karar sayılı hükme ilişkin ana dava dosyası tüm ekleri ile birlikte getirtilip incelenmeden sadece kesinleşmiş gerekçeli karar ve iddianameden ibaret dosya üzerinden yapılan duruşma sonucunda yazılı şekilde uyarlama kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.