Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/4882 K.2025/12856

Sanıklar hakkında 7242 sayılık Kanun değişikliği iadesi üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli ve 2012/186 Esas, 2016/132 Karar sayılı kararını sanık ... müdafi, sanık ... ve sanık ...'in temyizi ile katılan ... vekilinin sanıklar ..., sanık ... ve sanık ... hakkında hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi yönünden temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.06.2020 tarihli yazısı ile 7242 sayılık Kanun değişikliği iadesi üzerine Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2021 tarihli ve 2020/320 Esas, 2021/461 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., sanık ..., ... ve sanık ...'in mahkûmiyetine karar verildiği, anılan kararın sanık ... müdafi, sanık ... ile katılan

... vekilinin sanıklar ... ve sanık ... hakkında hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi yönünden temyizi üzerine yapılan incelemede; Sanıkların yargılama konusu eylemi için, belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

Dosya kapsamına göre sanıklara atılı suçun işlendiği 24.06.2008 tarihinden sanıklar hakkında temyiz incelemesine konu hükümlerin kurulduğu 27.04.2021 tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilerek davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla sanıkların mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsiz görülmüştür.

Açıklanan nedenlerle sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan ... vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak,