Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/4886 K.2025/12399

Sanık ...'ın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın, sanığın yargılama aşamasında mahkemesine son bildirdiği adres yerine farklı bir adreste 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21. maddesi gereğince muhtara teslim edilmek suretiyle tebliğ edildiği gibi, tebliğ mazbatasında sanığın adreste geçici olarak bulunmama sebebini ve tevziat saatlerinden sonra geleceğinin tespit edilmediği, bu nedenlerle tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla sanık ...'ın eski hale getirme talebinin kabulü ile temyizi öğrenme üzerine süresinde kabul edilmiş olup;

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanıkların yargılama konusu eylemleri için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanıklara atılı son suçun işlendiği 20.10.2012 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.