Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2026/312 K.2026/7186

Ordu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.05.2024 tarihli ve 2024/170 Esas, 2024/480 Karar sayılı kararı ile hükümlünün, izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun 66/1-b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 51. maddeleri uyarınca erteli 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin hükmün, kanun yolu incelemesinden geçmeksizin 14.06.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309/1. maddesi uyarınca, 25.12.2025 tarihli ve 94660652-105-52-9341-2025-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.01.2026 tarihli ve KYB-2025/155232 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.01.2026 tarihli ve KYB-2025/155232 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "7329 sayılı Kanun ile eklenen 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun "Soruşturma izni ve izin vermeye yetkili merciler" kenar başlıklı Ek 15. maddesinin 1. fıkrasında yer alan, "Asker kişilerin işledikleri askerî suçların soruşturulması izne tabidir.

Ancak, ağır ceza mahkemesinin görevine giren suçüstü hâllerinde soruşturma genel hükümlere göre yürütülür." şeklindeki hükümlerin yer aldığı, Dosya kapsamına göre sanığın 09.10.2022 tarihinde birliğine katılması gerekirken katılmayarak müsnet izin tecavüzü suçunu işlemeye başladığı, 02.02.2024 tarihine kadar birliğine katılış yapmadığı somut olayda, sanığın eyleminin 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 66/1-b maddesinde düzenlenen izin tecavüzü suçunu oluşturduğu,

belirtilen suçun 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu'nun 9. maddesi gereğince asker kişi tarafından askerlik hizmetinin yürütülmesi sırasında işlenen askerî nitelikte bir suç olduğu anlaşılmakla; sanık hakkında soruşturma yapılmasının izne tabi olduğu ve soruşturma izni alınmadan iddianame düzenlendiği ve kamu davasının açıldığından bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca soruşturma izni şartının gerçekleşmesini beklemek üzere yargılamanın durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesine isabet görülmemiştir.." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesinde yer alan "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR