Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2026/765 K.2026/3647

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2015 tarihli mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan ...

İdaresi vekilinin aleyhe temyiz talebinde bulunduğu, anılan temyiz talebine yönelik yapılan incelemede hükmün bozulmasına karar verildiği, bozulmasına karar verilen hükmün cezada kazanılmış hak oluşturmadığı ancak Mahkemece anılan hükmün sanığın lehine olduğu değerlendirilerek 12.11.2025 tarihinde kurulan hükümde sanığın 1 yıl 8 ay hapis ve 1000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/3-son cümlesindeki "Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ya da koşullu salıverilen hükümlü hakkında birinci fıkranın (e) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilebilir." şeklindeki düzenleme gereğince 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e bendi yönünden bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı, bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.