KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2010/1122 E., 2011/228 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2011
Karar Metni
334 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Kadastro sırasında 101 ada 201 parsel sayılı 3191.89 m² yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları miras bırakanları .... adına tespit edilen 101 ada 202 parsel sayılı taşınmaza ait bir bölüm yerin dava konusu 101 ada 201 parsel sayılı taşınmaz içinde tespit gördüğünü ileri sürerek bu bölümün iptali ile 101 ada 202 parsel sayılı taşınmaza eklenmesi istemi ile dava açmışlardır. Mahkemece davanın reddine, 101 ada 201 ve 202 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.
İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre davacılar ... ve arkadaşlarının sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ne var ki, davacılar kendi miras bırakanları adına tespit gören 101 ada 202 parsel sayılı taşınmaza ait bir bölüm yerin davalı ... adına tespit gören dava konusu 101 ada 201 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığını öne sürerek dava açtığına göre, 101 ada 202 parsel sayılı taşınmazın dava konusu olmadığının kabulü gerekir.
Hal böyle olunca davaya konu edilmeyen 101 ada 202 parsel sayılı taşınmaza ait dosyadaki tutanak aslı ve dayanağı belgelerin tespit gibi tescil işlemi yapılmak üzere Kadastro Müdürlüğüne geri gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, taraflar arasında kesin hüküm oluşturacak şekilde tescil kararı verilmesi isabetsiz, davacıların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün 2 nolu bendinin hüküm yerinden çıkarılmasına,
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2010/1122, K. 2011/228, 21 Ocak 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama