Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2010/3711 K.2011/502

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı tarafın temyizi, ücreti vekalet yönünden verilen hükme ilişkindir. Mahkemece, davalının iş bölümü itirazının kabulüne, dosyanın Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine ve 575,00 TL ücreti vekaletin davacıdan tahsiline karar verilmiş ise de, oluşturulan hüküm davanın niteliğine, yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

T.T.K. 5/3. maddesine göre iş bölümü itirazı ilk itiraz şeklinde dermeyan olunabilir ve mahkemece itirazın kabulü halinde verilecek gönderme kararı tek başına temyiz edilemez, ancak esasa ilişkin hükümle birlikte temyiz edilebilir. Bu şekilde temyizde dahi esas mahkemesinin kararı sadece bu açıdan tek başına Yargıtay’ca bozma nedeni yapılamaz. Ancak, gönderme kararının temyizi mümkün değilse de içeriğinde gönderme kararına aykırılık oluşturacak biçimde hüküm fıkrası oluşturulmuş ise salt bu nedenle gönderme kararı, temyizi mümkün hale gelir ve gönderme kararının içeriğine aykırılık oluşturan neden açısından karar bozulabilir.

Somut olaya gelince, gönderme kararında davacı aleyhine ücreti vekâlete hükmedilmiştir. Oysa gönderme kararı davayı sona erdiren bir karar olmadığından gönderilen mahkemece dikkate ve takdire alınması gereken ücreti vekâletin gönderen mahkemece takdir edilmesi doğru değildir.