Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2011/5347 K.2012/3297

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 114 ada 35 parsel sayılı 26.298.35 m2 yüzölçümündeki taşınmaz satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ... miras yoluyla gelen hakka ve ölünceye kadar bakma sözleşmesine dayanarak taşınmazın 1/2 paylı olarak adlarına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanının kısmen kabulüne, dava konusu taşınmaz 7 pay kabul edilerek 1'er payın davacılar ... ve ... adına, 5 payın davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 06.05.1985 tarihli senet ile taşınmazın muris ... tarafından davalı ...'a satıldığı ancak zilyetliğin devredilmediği, taşınmazın bir bölümünün muris tarafından ölünceye kadar üçünçü kişilere çayır olarak kiraya verilmek suretiyle kullanıldığı, davalı tarafından tarla olarak kullanılan bölüm üzerindeki zilyetliğinin ise malik sıfatıyla olmayıp, muris babası adına fer'i zilyetlik olduğu gerekçe gösterilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemiştir.

Şöyle ki; dava konusu 114 ada 35 parsel sayılı taşınmazın tarafların babaları ...'a ait olduğu konusunda ihtilaf bulunmayıp, esasan bu yön mahkemeninde kabulündedir. İhtilaf davalının tutunduğu, aynı zamanda tespite esas alınan 06.05.1985 tarihli satış senedine değer verilip verilemeyeceği hususunda toplanmıştır.

Davacı tarafın söz konusu senedin sahte olduğunu ileri sürdüğü, alınan Adli Tıp raporundan imzanın muris ...'a ait olup olmadığı belirlenememiş ise de satış senedinde adı geçen tanıkların, taşınmaz başında dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıkların olaylara dayalı olarak alınan beyanlarına göra muris ... tarafından çayır-tarla niteliğindeki dava konusu taşınmazın davalıya verildiği, ne var ki; tarla olan bölümünün zilyetliğinin devredildiği, çayır olan bölümünün ise muris tarafından ölünceye kadar bizzat tasarruf edildiği anlaşılmaktadır.