Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2012/145 K.2012/6072

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 122 ada 5 ve 107 ada 115 parsel sayılı sırası ile 166,87 m2 ve 1.684,44 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar davalı olduklarından sözedilerek malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Tespit gününden önce davacı ... tarafından davalı ... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde miras yoluyla gelen hakka dayanılarak açılan satışın iptali ile taşınmazın teslimi davası Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın feragat nedeniyle reddine, dava konusu 122 ada 5 parsel ve 107 ada 115 parsel sayılı taşınmazların davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Davacı tarafın temyizi yargılama giderlerinden sayılan vekalet ücretine yöneliktir.

Mahkemece yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına 1.500 TL vekalet ücretine hükmedilmiş ise de varılan sonuç davanın niteliğine ve dosya içeriğine uygun düşmemiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 31. maddesi hükmünde avukat veya dava vekili ile takip edilen davalarda vekalet ücretinin; davanın önemi, vekilin sarfettiği emek, tarafların davada iyiniyetli hareket edip etmediği, hak ve eşitlik kuralları gözönünde tutularak maktuen takdir ve tayin olunacağı, takdir edilecek vekalet ücreti miktarının keşif yapılmış ise taşınmaz malın değerine göre Avukatlık Ücret Tarifesinin tayin ettiği nispi vekalet ücreti sınırlarının üstünde olamayacağı açıklanmıştır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 4. maddesi hükmünde de Kanunun takdir yetkisi tanıdığı veya durumun gerekleri ya da haklı sebepleri gözönünde tutmayı emrettiği konularda hakimin hukuka ve hakkaniyete göre karar vereceği belirtilmiştir. Açıklanan bu hükümler gözetildiğinde kadastro davalarında hükmedilecek maktu vekalet ücretinin miktarını belirleme kural olarak hakimin takdirinde ise de, takdirilik keyfilik değildir.

Hakimin takdir yetkisini az yukarıda açıklanan yasal düzenlemeleri de dikkate alarak hakkaniyete uygun şekilde belirlemesi gerekir.