KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2012/3169 E., 2012/9157 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Aralık 2012
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Kadastro sırasında dava ve temyize konu 397 ada 7 parsel sayılı 1.537,22 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak ve paylaşım yapılmadığını öne sürerek taşınmazın 1/2 payının adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece davanın reddine, dava ve temyize konu 397 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan evin muhdesat olarak 496/1344 payının davacı ..., geriye kalan 848/1344 payının davalı ... adına, taşınmaz üzerinde bulunan samanlığın ise 1/2 payının davacı ..., 1/2 hissesinin ise elbirliği hükümlerine göre davalının miras bırakanı ... ... mirasçıları adına tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre davalı ...'nın sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ne var ki; mahkemece dava ve temyize konu 397 ada 7 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan samanlığın davacı ... ile davalının miras bırakanı ... ... tarafından birlikte meydana getirildiği gerekçe gösterilerek samanlığın 1/2 payının davacı ...'ya, 1/2 payının ise davalının miras bırakanı ... ... mirasçılarına ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş ise de davalının miras bırakanı ... ...'nın diğer mirasçıları tarafından açılan bir dava olmadığı gibi 3402 sayılı Kadastro Yasasının 30/2 maddesinin de somut olayda uygulanma imkanı yoktur.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2012/3169, K. 2012/9157, 11 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama