Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/23473 K.2013/17091

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde çalışırken iş akdinin feshedildiğini, açılan işe iade davasının kabul edilerek müvekkilinin işe iadesine karar verildiğini, kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 2008/6244 E. 2008/1856 K. sayılı kararı ile mahkeme kararının bozularak feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine, işe başlatılmama halinde ödenecek tazminatın 5 aylık ücret olarak belirlenmesine,

kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aylık ücretin davalıdan alınmasına karar verildiğini, kararın taraflarına tebliğinden itibaren yasal süre içinde noter aracılığı ile işe başlama talebinin ihtar edildiğini, yasal 1 aylık süre dolmasına rağmen bir cevap verilmediğini, mahkeme kararına ve ihtarnameye rağmen haklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili işe iade talepli ihtarnamenin müvekkiline tebliğ edilmeksizin iade edildiğini, davacının şirketin yeni adresini tespit imkanı bulunmasına rağmen yeniden ihtarname düzenlememiş olması sebebi ile işe iade talebinde samimi olduğunun kabul edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine 22. Hukuk Dairesi'nin 12/03/2013 tarihli ilamı ile özetle, “...Mahkeme 10.04.2012 tarihli kısa kararında 10.550,25 TL kıdem tazminatı alacağını hüküm altına almıştır. Gerekçeli kararda ise, davacının hak ettiği kıdem tazminatı miktarının 8.852,15 TL olduğu belirtilmiştir. Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 sayılı kararı gereğince bozma sebebidir. Mahkemece tefhim edilen kısa karar ile sonradan yazılan gerekçeli kararda kıdem tazminatının miktarı yönünde çelişki açık olduğundan kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir” gerekçesi ile bozulmuş, sair temyiz itirazları incelenmemiştir.

Mahkeme bozma kararına uymuş, kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermiş ve bozma öncesi toplanan delillere göre davanın yeniden kabulüne karar vermiştir.

Hesaplamalara esas ücret konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ne kadar ücret aldığına ilişkin dosyaya bordro sunulmadığı, işe iade dava dosyası içinde bulunan İAB'de 2007 Ocak ayı ücretinin 917,00 TL, 2006 Aralık ayında 2121,65 TL, 2006 Kasım ayında 1172,10 TL, 2006 Ekim ayında 1172,10 TL, 2007 Şubat ayında 12 günlük ücretinin 1462,56 TL olarak göründüğü, ay ay ücretin istikrarlı olmadığı,

davacıya ikramiye prim ve sair ödenmesi gerektiğine dair dosyada bilgi belge bulunmadığından 2007 yılı Şubat ayında SGK'ya bildirilen ücrete göre hesaplama yapılacağı, itiraz edilmesi ve 2007-2006 yıllarına ait bodroların ya da davacının emsali işçinin ne kadar ücret aldığına dair bilgi ve belge sunulması halinde hesaplama yapılacağı belirtilerek 2007 yılı Şubat ayı için SGK'ya bildirilen prime esas ücret üzerinden davacının günlük brüt ücretinin 121,88 TL olduğu kabul edilerek dava konusu edilen alacaklar hesaplanmıştır.

Davalı vekili bu rapora itiraz etmiş ve davacının ücretinin brüt 917,00TL olduğunu ileri sürmüştür. Mahkemece davalı vekilinin bu itirazı üzerinde durulmamıştır.

Dosyaya sunulan aynı zamanda işe iade dava dosyası içinde bulunan davacının imzasını havi hesap tablosunda davacının son brüt ücreti 917,00TL olarak görünmektedir. SGK'ya bildirilen prime esas kazancın her ay değiştiği dikkate alındığında davacının hesaplamalara esas ücretinin 2007 yılı şubat ayında SGK'ya bildirilen prime esas ücret esas alınarak hesap edilmesi hatalıdır.

Mahkemece davalı vekilinin ücrete yönelen itirazı üzerinde durularak ücret bordroları getirtilmeli, gerekirse emsal ücret araştırması yapılmalı, davalı yararına oluşan kazanılmış haklar ihlal ediilmeden hesaplamalara esas ücret belirlenmeli ve ek hesap raporu alınarak dava konusu edilen alacaklar hüküm altına alınmalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.