Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2013/3563 K.2013/13326

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren yanında 7 yıldır çalıştığını, son ücretinin net 1.200 TL olduğunu, iş akdinin işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, fazla çalışma yapmasına, ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığının ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, karşılığının da ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının çalışmasının aralıklı olduğunu, iş akdinin devamsızlık gerekçesi ile haklı nedenle sona erdirildiğini, ücretinin 1.200,00 TL olmadığını, 2009 yılında 3 yıllık çalışmasına ilişkin olarak kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını, işyerinin birahane olması nedeni ile Ramazan aylarında kapalı olup bu dönemde davacının yıllık izin kullandığını, davacının haftalık 45 saat çalıştığı için fazla mesai alacağı olmadığını, ara sıra yapmış ise karşılığının ödendiğini, diğer alacak taleplerinin de yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda mahkemece alınan ilk hesap raporunda davacının fazla çalışma alacağı 13.109,14 TL, genel tatil ücreti 1.223,35 TL bulunmuş, davacı vekilinin ıslah dilekçesi vermesi üzerine davalı vekili kendisine tebliğ edilen ıslah dilekçesine karşı süresi içerisinde usulüne uygun olarak zamanaşımı definde bulunmuştur.

Mahkemece zamanaşımı def'i üzerine davacının muhtemel alacaklarının zamanaşımına uğradığı iddia olunan kısımları için bilirkişiden ek rapor aldırılmış, alınan ek raporda fazla çalışma alacağının zamanaşımına uğramayan kısmının 9.438,76 TL genel tatil alacağının ise 826,45 TL olduğu bildirilmiştir.

Kararın gerekçe kısmında davalının zamanaşımı defi de dikkate alınarak davacının hesaplanan fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarından % 30 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı yazılıdır. Davacının zamanaşımına uğramayan fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarından % 30 indirim yapıldığında fazla çalışma alacağının (9.438,76 TL :30X100)=6.606,17 TL, genel tatil alacağının ise (826,45 TL :30X100)=578,52 TL olduğu görülmektedir.

Hüküm fıkrasına bakıldığında ise % 30 indirimli olarak hükmedilen miktarların ilk bilirkişi raporu ile tespit ettirilen miktarlara göre belirlendiği anlaşılmaktadır. Açıklandığı üzere karar gerekçesinde davalı vekilinin zamanaşımı defi dikkate alınarak hüküm kurulduğu yazılı ise de gerekçe ile hüküm arasında açık çelişki oluşturularak zamanaşımı defi dikkate alınmadan fazlaya hükmedilmesi hatalıdır.