Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2014/10083 K.2014/16996

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde oto boyama ustası olarak 4.8.2003-22.3.2012 tarihleri arasında çalıştığını, fazla mesai yapmasına, hafta tatili ve genel tatillerde çalışmasına, yıllık izinlerini kullanmamasına rağmen bunların ücretlerinin ödenmemesi üzerine iş akdini 22.3.2012 tarihi itibariyle çektiği ihtarname ile haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücretlerinden oluşan alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı cevabında, iddiaların gerçeği yansıtmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, hafta tatili ve genel tatillerde çalışma olmadığını, haftada 5 gün 8,30 ile 19,00 saatleri arasında çalıştığını davacının haksız yere işten çıktığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davacının davalı işyerinde 3.4.2003- 22.3.2012 tarihleri arasında çalıştığı, iş akdinin davacı tarafından feshedildiği gerekçesiyle kıdem tazminatı genel tatil ve hafta tatili ücreti ile yıllık izin ücreti istemlerinin kısmen kabulüne, fazla çalışma ücreti isteminin reddine karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde davalı işyerinde 4.8.2003 gününden itibaren çalışmaya başladığını bildirip işçilik alacaklarını da buna göre talep ettiği halde hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda talep aşılarak davacının 3.4.2003 tarihinden itibaren çalışmaya başladığı kabul edilerek 4 aylık fazla süre için kıdem tazminatı ve işçilik alacakları hesaplanmıştır. Bu durum HMK.'nun 26. maddesine aykırı olup bozma nedenidir.

3-Hafta tatili ücretine yönelik temyiz yönünden;

Mahkemece davacı tanıklarının haftanın yedi günü çalışıldığı yönündeki beyanlarına karşılık davalı işverene dava açan ve aynı işyerinde çalışan dava dışı M..

B..'ün Adana 6.İş Mahkemesinin 2012/29 Esas sayılı dosyasında tanık olarak verdiği beyanında ayda iki pazar izin yaptıkları yönündeki beyanını esas alarak davacının ayda iki pazar çalıştığı kabul edilerek bilirkişi tarafından hesaplanan miktadan (%30) indirim yapılıp taleple bağlı kalınarak hafta tatili ücreti isteminin kabulüne karar verilmiştir. Dosyaya davalı tarafından imzalı işe giriş-çıkış kayıtları sunulmuştur.

Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda bu kayıtların hafta tatili ücreti yönünde değerlendirmeye alınmadığı anlaşılmaktadır. Oysa ki, davacı çalışmalarının imzalanmış işe giriş-çıkış kayıtları gözetilerek belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Anılan yön gözetilmeksizin verilen karar isabetsiz olmuştur.

4-Genel tatil ücreti yönünden; hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda tanık beyanları esas alınarak genel tatil ücreti 31.12.2009 tarihinden öncesi dönem için hesaplanmıştır. Oysa davacı asilin tanık olarak dinlendiği aynı işyerinde çalışan ve davacı ile aynı işi yapan işçinin davalı işverene karşı açtığı emsal Adana 4.İş Mahkemesinin 2012/298 Esas sayılı dosyasındaki "2010 yılına kadar milli bayram çalışma ücretlerinin ödendiği" şeklindeki beyanı gözetilmeli, bu konudaki istemi reddedilmelidir.