Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/5513 K.2016/4893

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde çalışmakta iken fazla çalışma ücretlerinin hesabının hatalı yapılması, 29 Ekim resmi tatil ve dini bayram arefelerinde tam zamanlı çalışmasına karşın ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı sebeple feshettiğini belirterek bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının iddialarının doğru olmadığını, davacıın tüm haklarının bordro üzerinde gösterildiğini ve banka aracılığıyla ödendiğini buna rağmen davacının hiçbir haklı neden olmaksızın iş akdini feshettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tanık beyanlarına göre davacının Arife günlerinde tatil yapabilmesi için öncesinde hafta tatillerinde çalıştırıldığı, ancak çalışma ücretlerinin davalı tarafından ödenmediği ve davalı işveren tarafından ödendiğine dair de yazılı bir delil ibraz edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının Cumhuriyet Bayramı ve dini bayramlar Arifesinde çalışma yapıp yapmadığı ve yapmış ise karşılığının ödenip ödenmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 47 nci maddesinde, Kanunun kapsamındaki işyerleri bakımından, ulusal bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışma karşılığı olmaksızın o günün ücretinin ödeneceği, tatil yapılmayarak çalışıldığında ise, ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücretin ödenmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. 2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunun 2 nci maddesinde ise, resmi ve dini bayram günleriyle yılbaşı gününün genel tatil günleri olduğu açıklanmıştır.

Buna göre; genel tatil günleri, 1 Ocak, 23 Nisan, 19 Mayıs, 30 Ağustos günleri ile Arife günü saat 13.00’da başlanan üçbuçuk günlük Ramazan Bayramı ve Arife günü saat 13.00’de başlayan dörtbuçuk günlük Kurban Bayramı günlerinden oluşur. Ulusal bayram günü 28 Ekim saat 13.00 ten itibaren başlayan 29 Ekim günü de devam eden birbuçuk gündür. 2429 sayılı Yasanın, 5892 sayılı Yasayla değişik 2 nci maddesi uyarınca da, 1 Mayıs genel tatil günüdür. İşçinin ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmayacağı toplu iş sözleşmesi veya iş sözleşmesiyle kararlaştırabilir.

Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan bayram ve genel tatil ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını her türlü delille ispat edebilir.

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

İmzalı ücret bordrolarından, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından daha fazla çalışıldığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının bordroda görünenden daha fazla olduğu yönünde bir ihtirazi kaydının bulunması halinde, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıt taşımaması durumunda dahi, işçinin bordroda yazılı olanın dışında ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının yapıldığını yazılı delille kanıtlaması imkân dahilindedir.

Somut olayda, davacı ulusal bayram ve genel tatillerde yaptığı çalışmaların karşılığı ödenmediği gerekçesiyle iş akdini feshetmiş ve kıdem tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile fazla çalışma ücreti talebinde bulunmuştur. Mahkemece; davacının fazla çalışma ücreti alacağı talebi reddedilmiş, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri karşılığı ödenmediği gerekçesiyle işçinin feshi haklı görülerek, kıdem tazminatı talebi kabul edilmiş ise de bu kabul dosyadaki delillerle örtüşmemektedir.

Dosyada dinlenen davacı tanıkları, dini bayramlar ile Cumhuriyet Bayramı Arife günleri, yarım gün yerine tam gün tatil yapabilmek amacıyla, bu tatillerden bir hafta önce yedinci gün çalışması, yani hafta tatili çalışması yapıldığını bildirmiş olup, dosyanın incelemesinde, davacının bu dönemlerde yaptığı hafta tatili ücretlerinin zamlı karşılığının, işverence tahakkuk ettirilerek ödendiği anlaşılmaktadır. İddia edildiği üzere, ulusal bayram ve genel tatillerde yapılmış ve karşılığı ödenmesi gereken bir çalışma bulunmadığına göre davacının ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının olmadığı, buna bağlı olarak gerçekleştirilen feshin haklı nitelik taşımamasına göre kıdem tazminatı talebinin reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabulü hatalıdır.