Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/7004 K.2016/7653

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, mülga .... Tarım Reformu Bölge Müdürlüğünde mevsimlik işçi olarak işe başladığı tarihten kadrolu statüye geçtiği tarihe kadarki hizmet süresinin hesaplanarak belirlenecek derece ve kademede intibakının yapılması gerektiğinin tespitine, tüm hizmet süresi hesaplanarak belirlenecek derece ve kademelerine göre, dava tarihinden geriye dönük beş yıllık süre içerisinde ödenmesi gereken ücretlerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı idare nezdinde çalışan ve 2001 yılında kadrolu işçi statüsünde alınan işçinin intibakının yapılarak, 2007 yılında kadrolu işçi statüsüne geçen davacının intibakının yapılmaması sonucunda, intibakı yapılan işçi ile aynı işi yapan ve intibakı yapılmayan davacı işçi ücreti arasında, eşit kıdemdeki çalışan olmalarına rağmen, aynı işi yapan ve aynı kıdeme sahip iki işçi arasında eşitlik ilkesine aykırı ücret farklılığı ortaya çıktığı gerekçesiyle davacının mevsimlik işçi statüsünde çalıştığı sürenin intibakı yapılarak davacının dava tarihi itibarı ile 5. Grup 13. Kademede olması gerektiğinin tespitine ve alacak isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda .... Tarım İl Müdürlüğü’nün temsil kabiliyeti bulunmayıp yasal temsilcisi davalı ...... olduğu halde gerekçeli karar başlığında Müdürlüğün davalı olarak gösterilmesi ve tahsil hükmünün sanki birden fazla davalı varmış gibi müdürlüğü kapsayacak şekilde “davalılar” şeklinde kurulmuş olması hatalıdır.

Ayrıca 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Mahkemece davalı Bakanlık bakımından davanın kabulüne karar verilmiş, harcın davalı Bakanlıktan tahsiline hükmedilmiştir. Harçlar Kanunu 13/j maddesi kapsamında davalı Bakanlığın harçtan muaf olduğundan, davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmiş olması hatalıdır.

Ayrıca davacı kedisini vekil ile temsil ettirmediği halde davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmiş olması da hatalıdır.

Ne var ki; bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.