Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2015/9217 K.2015/24162

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş aktinin işin yürütümünde gösterdiği eksiklik ve kendisine verilen işleri gereği gibi yapamaması nedeniyle sonlandırıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 4857 sayılı Yasanın 19. maddesinde belirtilen fesih usulünün ispat külfeti açısından yapılan bir düzenle olduğu, yazılı bildirim içermeyen feshin tek başına feshin geçersizliği ve işe iade hakkını veren bir durum oluşturmadığı, iş akdinin verilen görevleri gereği gibi yerine getirmemesi sebebine dayanıp 25/II-h gereği işverenin haklı fesih hakkı bulunduğu, işverenden verim alamadığı bir personelle çalışmasının beklenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19.maddesinin birinci fıkrasına göre işveren fesih bildirimini yazılı yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Fesih bildirimi yazılı yapılmamışsa veya fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmemişse aynı Kanununun 21.maddesi gereğince geçerli sebep gösterilmediği kabul edilir.

İş Kanununun “İşverenin haklı nedenle derhal fesih hakkı” başlığını taşıyan 25.maddesinin son fıkrasına göre işverenin haklı nedene dayanarak iş sözleşmesini feshettiği durumda fesih bildiriminin yazılı yapılması koşulu aranmaz.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacı işçinin davalı işyerinde 09.10.2012-26.12.2014 tarihleri arasında çalıştığı, davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin sözlü olarak haklı nedene dayalı olarak sonlandırıldığı savunulmasına karşın davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ödemesi yapıldığı, işten ayrılış bildirgesinde de iş akdinin sona erme nedeninin kod 4 ( Belirsiz süreli iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep bildirilmeden feshi) olarak bildirildiği, şu halde iş akdinin haklı nedene dayalı olarak değil geçerli nedenle sonlandırılmak istendiği ve davalının savunmasının çeliştiği anlaşılmaktadır.

İş akdinin haklı nedene dayalı olarak sonlandırılmasında yazılılık bir ispat şartı iken bir başka deyişle fesih bildiriminin yazılı olarak yapılması geçerlilik şartı değil iken iş akdinin geçerli bir nedene dayalı olarak sonlandırılabilmesi için 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesine göre öncelikle fesih bildiriminin yazılı olması ve fesih sebebinin ise ''açık ve kesin '' olarak belirtilmesi gerekmektedir. Bu husus bildirimli feshin biçimsel ön koşuludur.

Belirtilen nedenlerle feshin geçersiz olduğu anlaşıldığından mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.