Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2021/8463 K.2022/2373

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ

Asliye Hukuk Mahkemesi ... ...

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 06/04/2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/02/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Asıl dava davacısı ... vekili dava dilekçesinde; mevkii ve sınırlarını açıkladığı 3 parça taşınmazın müvekkilinin miras bırakanı ...’dan kaldığını, zilyet ve tasarrufunda bulunduğunu açıklayarak, davacı adına ya da murisi ...’ın mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleştirilen davada davacılar ... ve ... vekili dava dilekçesinde; mevkii ve sınırlarını açıkladıkları 5 parça taşınmazın dedeleri ... ’den kaldığını, ancak sağlığında mirasçıları arasında yaptığı paylaşım sonucu, müvekkillerinin babası ... ’e düştüğünü, ... ile bir ilgisinin bulunmadığını açıklayarak, dava konusu taşınmazların davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... temsilcisine dava dilekçesi tebliğ edilmiş, keşfe katılarak açılan davaya bir diyeceği olmadığını bildirmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, asıl davanın açılmamış sayılmasına, birleştirilen davanın kabulüne dair verilen karar, asıl dava davacısı ... vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 02.12.2013 tarihli 2012/11941 Esas ve 2013/18223 Karar sayılı ilamı ile, asıl dava onanmış; birleştirilen dava yönünden ise, eksik araştırma ve feragat edilen taşınmazlar yönünden karar verilmemesi nedeniyle hüküm bozulmuştur.

Bozma ilamına uyan mahkemece, fen bilirkişi raporunda A harfiyle gösterilen, 23.609,65 m² yüzölçümlü taşınmazın, birleştirilen dosya davacılarından ... adına; B harfiyle gösterilen, 2.644,17 m² yüzölçümlü üzerinde iki katlı kargir bina bulunan taşınmazın, birleştirilen dosya davacılarından ... adına; C harfiyle gösterilen 1.367,34 m² yüzölçümlü taşınmazın, birleştirilen dosya davacılarından ... adına tapuya kayıt ve tesciline; diğer taşınmazlar yönünden feragat nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, muristen intikal ve muris tarafından yapılan paylaşım hukuki sebeplerine dayalı olarak 4721 sayılı TMK'nin 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince açılan tescil talebine ilişkindir.

1)Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı Hazine vekilinin dava konusu B ile gösterilen 2.644,17 m² yüzölçümlü yer ile, C ile gösterilen 1.367,34 m² yüzölçümlü yer hakkındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Davalı Hazine vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere HMK’nin 26. maddesinin 1. fıkrasında “Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır. Ondan fazlasına ya da başka bir şeye karar veremez. Duruma göre talepten daha azına karar verebilir.” hükmü düzenlenmiştir. Bu doğrultuda somut olaya gelince; birleştirilen dava dilekçesinde ve yargılamanın 24.05.2012 tarihli oturumunda, davacılar vekili Tabakderesi mevkiinde bulunan 17 dönüm miktarındaki tarlanın ... adına tescilini talep etmesine karşın, mahkemece talep aşılarak fen bilirkişi raporunda A harfiyle gösterilen, 23.609,65 m² yüzölçümlü yerin davacı ... adına tesciline karar verilmesi doğru değildir.

Ayrıca 6100 sayılı HMK’nin 307. maddesinde feragat, davacının talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi olduğu belirtilmiştir. Mahkemece feragat edilen taşınmazlar yönünden, davanın reddine karar verilerek, temyiz eden davalı Hazine lehine yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken, bu taşınmazlar yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru görülmeyerek hükmün bozulması gerekmiştir.