Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/1474 K.2023/2440

Taraflar arasındaki ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacılar vekili asıl dava dilekçesinde; tarafların paydaşı olduğu dava konusu taşınmazda 1, 3, 5 ve 6 numaralı bölümlerin davacıların, 7 adet dükkan ve dairenin ise fiilen davalının tasarrufunda olduğunu, davalının bodrum ve ortak alana el attığını belirterek 01.04.2012-30.11.2014 tarihleri için şimdilik 54.000,00 TL ecrimisil bedelinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2. Birleştirilen dava dilekçesinde ise; aynı gerekçeyle 01.12.2014-30.04.2018 tarihleri için şimdilik 85.830,00 TL ecrimisil bedelinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, ecrimisil talep edilen bodrum katın 03.03.2011 tarihi itibariyle davalının kullanımında olmadığını ihtarnameyle davacıların murisine bildirildiğini, davacıların ortak yeri kiraya vererek gelir elde ettiklerini, talep edilen ecrimisil bedelinin çok fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen esas ve karar sayılı kararı ile; davacı tarafından ecrimisil talebinde bulunulmuş ise de; gerek mahallinde yapılan keşifteki hakim gözlemi ve keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu dikkate alındığında davaya konu yerlerin boş olduğu, davacı tarafından bu dosyalarına dayanak gösterilen ve davaya konu taşınmaz ile ilgili ilk dönem ecrimisil talebinin hüküm altına alındığı, İstanbul 19. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/331 Esas, 2014/549 Karar sayılı ilamında yargılamaya konu dönemler içerisinde ihtarnamenin dava açıldıktan sonra gönderildiği hususu da belirtilerek kabul kararı verildiği, dava konusu taşınmaza davalının müdahalesinin devam ettiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davaların reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçesinin içeriğini tekrar ederek, davalıların payından fazla yer kullandığını, bilirkişi raporuna yapılan itirazların değerlendirilmediğini, davalının benzer itirazda bulunduğu İstanbul 19. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/331 Esas, 2014/549 Karar sayılı dosyada davanın kabulüne karar verilmekle hakimin bu kararla ile bağlı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen esas ve karar sayılı kararı ile dava konusu taşınmazda tarafların paydaş olup paylarına karşılık çekişmesiz olarak kullandıkları yer bulunduğu, ortak alanın kullandığı iddiası yönünden ise davaya konu yerlerin boş olduğu, talep edilen dönemler içinde davalının bu yerleri işgal etmediği İlk Derece Mahkemesince yapılan keşifte açıkça saptandığı, İstanbul 19. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/331 Esas sayılı dava dosyasındaki talep dönemleri ile eldeki davanın talep dönemlerinin farklı olduğu, bu nedenle eldeki dava yönünden kesin hüküm teşkil etmeyeceği gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili yukarıda IV-B bölümünde belirtilen istinaf sebepleri ile kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, paydaşlar arası ecrimisil talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,